ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 14/11 ΩΡΑ 12:00 ΑΜΦ 21

ΑΝΑΒΟΛΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου που ήταν προγραμματισμένη για σήμερα (8/11) αναβάλλεται, λόγω μη απαρτίας, για την Δευτέρα 14/11, ώρα 12 στο ΑΜΦ 21

38 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου… η ίδια ιστορία… ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΨΩΜΙ:1.000.000 άνεργοι, ελαστικές σχέσεις εργασίας, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, μισθοί και συντάξεις πείνας, απολύσεις

ΠΑΙΔΕΙΑ: νόμος Διαμαντοπούλου, Πανεπιστήμιο επιχείρηση, δίδακτρα και ταξικοί φραγμοί, κλείσιμο σχολείων και σχολών, αμάθεια

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ : σύγχρονος ολοκληρωτισμός, καταστολή και βία, μιντιακή διακυβέρνηση και κατασυκοφάντηση των αγώνων

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!!

Τότε ήταν η δικτατορία των συνταγματαρχών…
…Τώρα η δικτατορία των αγορών και των πιστωτών, η ΕΕ, το ΔΝΤ και η μαύρη συμμαχία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ

Δε θα κάτσουμε άλλο να παρακολουθούμε τις μηχανορραφίες τους για τη νέα συγκυβέρνηση, τη δήθεν συναίνεση για την εθνική σωτηρία. Αυτοί συμμάχησαν για να σώσουν το σάπιο πολιτικό τους σύστημα από τη λαϊκή οργή και να υπογράψουν την επαίσχυντη δανειακή σύμβαση που βυθίζει εργαζόμενους και νεολαία στη φτώχεια και την εξαθλίωση.
Εμείς θα συμμαχήσουμε με τους εργαζόμενους για να τους ανατρέψουμε! Θα πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις και θα μετατρέψουμε τη φετινή 17 Νοέμβρη σε παλλαϊκό συλλαλητήριο για την ανατροπή της σύγχρονης χούντας των αγορών και της μνημονιακής πολιτικής!

Να φύγουν όλοι, τώρα, μαζί με την πολιτική τους!

 

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΥ ΤΡΙΤΗ 8/11 ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΟ ΑΜΦ.21

Γενική Συνέλευση Φοιτητικού Συλλόγου Μαθηματικού 8/11

Όλοι στη Γενική Συνέλευση του συλλόγου, την Τρίτη 8/11 ώρα 12:00 στο ΑΜΦ 21.

Να διαλέξουμε πλευρά...

Από τις πρώτες μέρες στη σχολή πολλά ερωτήματα γεννιούνται σε καθένα μας σε σχέση με την επίθεση που δέχεται η νεολαία και οι εργαζόμενοι, σε σχέση με το παρόν και το μέλλον μας. Σε τι Πανεπιστήμιο μας φέρνουν, σε τι περίοδο, τι θα γίνει μόλις τελειώσουμε από εδώ, αν μπορούμε να τελειώσουμε, τι γίνεται με όλες τις πορείες και τις απεργίες, γιατί άργησε να ξεκινήσει το εξάμηνο, μπορεί άραγε οι αγώνες να είναι νικηφόροι; Σε αυτά τα ερωτήματα οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες και θα έρθουν μόνο μέσα από συλλογική συζήτηση και συλλογικές εμπειρίες.

Από την πλευρά μας, σαν Α.Ε.Π.-Ε.Α.Α.Κ. προσπαθούμε σε όλα αυτά τα ερωτήματα και σε άλλα ανώτερα να απαντήσουμε από την σκοπιά των δικαιωμάτων και των αναγκών της κοινωνικής πλειοψηφίας. Γνωρίζουμε ότι η διεθνή, δομική οικονομική κρίση του καπιταλισμού έχει οδηγήσει τις αστικές τάξεις σε όλο τον κόσμο να επιτίθονται βάρβαρα στα δικαιώματα των λαών για να μπορέσουν από την πλευρά τους να υπερβούν την κρίση και τα αποτελέσματά της. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι γι΄αυτήν την κατάσταση φταίει η κακή διαχείρηση του καπιταλισμού και βεβιασμένες πολιτικές επιλογές ενώ η πραγματικότητα είναι πως για αυτήν την κρίση φταίει το ίδιο το σύστημα που γεννάει τέτοιες κρίσεις. Διαμορφώνουν και διεθνώς αλλά και στην Ελλάδα μια εντελώς νέα και βάρβαρη κατάσταση για την νεολαία και τους εργαζόμενους. Γι’ αυτό και κόβουν μισθούς, συντάξεις και δαπάνες, διαλύουν κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, καταργούν τις Συλλογικές Συμβάσεις, δημιουργούν το Σύμφωνο Πρώτης Απασχόλησης για την νεολαία, επιτίθονται στην εκπαίδευση, δημιουργούν στρατιές ανέργων χωρίς δικαιώματα, ευέλικτων, ανασφάλιστων. Καλλιεργούν τον φόβο και την τρομοκρατία, επιβάλλουν την μιζέρια και την μαζική κατάθλιψη.

Σε αυτήν την πραγματικότητα, δύο δρόμοι ανοίγονται μπροστά μας...

Υπάρχει ο δρόμος της υποταγής, του ατομικού δρόμου, της λογικής ότι μόνος μου, αν μοχθήσω, αν φάω καναν άλλον θα τα καταφέρω. Η λογική που οδηγεί στην απαξίωση της πολιτικής-«αυτά είναι για τα κόμματα και τους πολιτικούς, τι με νοιάζει εμένα, εγώ κοιτάω την δουλειά μου και καλό είναι και αυτοί να κάνουν το ίδιο»! Αυτή η λογική δίνει την δυνατότητα σε όλους αυτούς που περνάνε αυτά τα μέτρα και που φέρνουν τον λαό όλο και πιο κοντά στην εξαθλίωση να χαίρονται. Να μην έχουν να φοβηθούν τίποτα, να μην ανησυχούν. Καταδικάζει μια ολόκληρη γενιά στην απάθεια και στην απομόνωση!

Υπάρχει όμως και ένας άλλος δρόμος. Αυτός της συλλογικής διεκδίκησης, του συλλογικού αγώνα και της στράτευσης πάνω σε ιδανικά και αξίες πολύ ανώτερες από αυτές της ατομικότητας, του προσωπικού κέρδους, και της αγοράς. Είναι η πίστη ότι μέσα από τους αγώνες μας όλοι μαζί μπορούμε να παλέψουμε και να κερδίσουμε. Η λογική ότι η πολιτική δεν είναι μόνο γι’ αυτούς αλλά είναι για όλους και όλοι μπορούμε με βάση τα συμφέροντά μας για μια καλύτερη ζωή να τους ανατρέψουμε. Η αντίληψη ότι όλοι οι λαοί μπορούν να αγωνιστούν για να ξετινάξουν από πάνω τους τα δεσμά αυτού του συστήματος της βαρβαρότητας, της εκμετάλλευσης, της καταστροφής της φύσης και των πολέμων. Η αξιοπρέπεια του να μην αφήνεις τις εξελίξεις να τρέχουν αλλά να τις διαμορφώνεις μα βάση τις ανάγκες μας!

Εμείς σαν επιλέγουμε τον δεύτερο δρόμο, αυτόν της συλλογικής διεκδίκησης. Πιστεύουμε ότι αυτό το βάρβαρο σύστημα μπορεί και πρέπει να ανατραπεί. Η ΕΑΑΚ, 20 χρόνια τώρα, βρίσκεται σε ολες τις μεγάλες κοινωνικές και νεολαιίστικες μάχες και παλεύει για την ανατροπή αυτής της βάρβαρης πολιτικής σε παιδεία και εργασία. Βρισκόμαστε στο πλευρό των εργαζομένων και της νεολαίας και παλεύουμε για δημόσια δωρεάν παιδεία, δουλειά με δικαιώματα, ζωή με αξιοπρέπεια!

 

Όλοι στον αγώνα για τα σύγχρονες ανάγκες μας σε παιδεία και εργασία!

Κούρεμα του χρέους: Μόνα θύματα οι εργαζόμενοι και η νεολαία

Δυσάρεστες εκπλήξεις περιμένουν οποιονδήποτε επιχειρήσει να εφαρμόσει τα στοιχειώδη μαθηματικά που έμαθε στο σχολείο για να κάνει υπολογισμούς σχετικά με το δημόσιο χρέος της χώρας μας. Απορεί μάλιστα κανείς γιατί δεν χαρήκαμε με την απόφαση της ΕΕ και της κυβέρνησης για “κούρεμα”, δηλαδή μείωση του δημόσιου χρέους κατά 50% .Η σκέψη του κόσμου είναι απλή: “Χρωστάει η Ελλάδα περίπου 360 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν το χρέος αυτό “κουρευτεί” κατά 50%, τότε θα χρωστάμε τα μισά, άρα 180 δισεκατομμύρια”.

Αυτό λέει η λογική. Στην πράξη όμως ισχύουν πολύ, απίστευτα πολύ, διαφορετικά πράγματα – τουλάχιστον βάσει της “ιστορικής” όπως την αποκαλούσε η κυβέρνηση, συμφωνίας των ηγετών της Ευρωζώνης την 21η Ιουλίου. Ας δούμε τα πράγματα αναλυτικά:

Εν πρώτοις εξαιρούνται από το “κούρεμα” ελληνικά κρατικά ομόλογα αξίας περίπου 60 δισ. ευρώ, τα οποία βρίσκονται στην κατοχή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) – άρα κατά 50% υποτίθεται ότι θα μειωθούν τα υπόλοιπα χρέη του ελληνικού κράτους, αξίας 300 και όχι 360 δισ. ευρώ. Μη βιάζεστε! Εξαιρούνται από το “κούρεμα” άλλα 65 δισ. ευρώ που είναι τα δάνεια που έχει πάρει πρόσφατα η Ελλάδα από την τρόικα ΕΕ – ΔΝΤ – ΕΚΤ στη βάση του Μνημονίου – άρα πέσαμε στα 235 δισ. ευρώ που θα “κουρευτούν” κατά 50%.

Υπομονή, δεν τελειώσαμε ακόμη! Η “ιστορική” συμφωνία της 21ης Ιουλίου αφορά μόνο τα ελληνικά κρατικά ομόλογα που λήγουν μέχρι το 2020, όχι τα πιο μακροπρόθεσμου δανεισμού ομόλογα, τα οποία λήγουν μετά το 2020. Αυτά όμως δεν είναι και λίγα, ανέρχονται σε ομόλογα αξίας περίπου 40-45 δισ. ευρώ – άρα προς “κούρεμα” έχουν απομείνει πλέον μόνο 190-195 δισ. ευρώ από τα 360 του συνολικού μας χρέους!

Εχουμε κάτι λεπτομέρειες να ρυθμίσουμε ακόμη: “κούρεμα” δεν θα υποστούν και τα έντοκα γραμμάτια του δημοσίου τα οποία είναι εξ ορισμού βραχύβια (ετήσια, εξάμηνα, ακόμη και τρίμηνα) η αξία των οποίων ανέρχεται σε 15 δισ. ευρώ – άρα μας έχουν απομείνει προς “κούρεμα” γύρω στα 175 – 180 δισ. ευρώ. Από αυτά πρέπει να αφαιρεθούν ακόμη περίπου 20 δισεκατομμύρια, τα οποία αντιστοιχούν σε άλλα δάνεια που έχει συνάψει το ελληνικό δημόσιο. Εδώ τελειώσαμε!

Κάνοντας τη σούμα βλέπουμε ότι από τα 360 δισ. του συνολικού δημόσιου χρέους έχουν ήδη αφαιρεθεί τουλάχιστον τα 200 δισ. και απέμειναν προς “κούρεμα” κατά 50% μόνο τα 160 δισ.!

Πριν πείτε όμως “έστω με “κούρεμα” 50% των 160 δισ. γλιτώνουμε τουλάχιστον 80 δισ. ευρώ που δεν είναι και λίγα” πρέπει να σας πούμε μερικά ακόμη επώδυνα μυστικά.

Από αυτά τα 160 δισ. ευρώ που απέμειναν πάνω από 100 δισ. βρίσκονται στα χέρια ελληνικών τραπεζών, ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων και ελληνικών ασφαλιστικών εταιρειών. Θα εξετάσουμε χωριστά τι σημαίνει αυτό και τι προκύπτει ως αποτέλεσμα του “κουρέματος” αυτών των 100 και πλέον δισ. ευρώ που βρίσκονται σε ελληνικά χέρια. Εδώ απλώς θέλουμε να επισημάνουμε ότι τελικά είναι – δεν είναι καμιά εξηνταριά δισ. ευρώ αυτά που βρίσκονται στα χέρια ξένων ιδιωτικών τραπεζών και άλλων ιδιωτών.

Αν προσθέσουμε το γεγονός ότι δεν έδειξαν καμιά προθυμία να σπεύσουν όλοι να συμμετάσχουν στο εθελοντικό πρόγραμμα “κουρέματος” το προσδοκώμενο κέρδος από αυτούς κυμαίνεται γύρω στα 20-25 δισ. ευρώ αν υποθέσουμε δηλαδή ότι από αυτούς που κατέχουν τα 60 δισ. προσέρχονται στο “κουρείο” κατά 50% οι κάτοχοι ομολόγων αξίας 40-50 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Βάσει των διευθετήσεων της 21ης Ιουλίου δηλαδή και με τους υπολογισμούς που κάναμε το κέρδος της Ελλάδας μέχρι στιγμής από το “κούρεμα” κατά 50% των 360 δισ. ευρώ του δημόσιου χρέους ανέρχεται σε… 20-25 δισεκατομμύρια!!!

Με τη μείωση αυτή μειώνεται κατά 50% η αξία των κρατικών ομολόγων ύψους άνω των 100 δισ. ευρώ που κατέχουν οι ελληνικές τράπεζες, τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και οι ελληνικές ασφαλιστικές εταιρείες. Με τη μείωση αυτή λοιπόν ούτε οι τράπεζες θα έχουν λεφτά για να πληρώσουν στους καταθέτες τους ούτε τα ταμεία θα μπορούν να δίνουν συντάξεις αφού θα έχουν χάσει μεγάλο κομμάτι των χρημάτων τους! Για να μη γίνει αυτό, το κράτος θα τους δανείσει αμέσως σχεδόν όσα λεφτά τους πήρε. Οι τράπεζες και τα ταμεία θα χρωστούν τα λεφτά στο Δημόσιο πλέον. Επειδή όμως η κυβέρνηση δεν έχει λεφτά να τους δανείσει, πρέπει να δανειστεί τα λεφτά αυτά από το εξωτερικό! Έτσι το δημόσιο χρέος θα ξαναγίνει όσο ήταν και επιπλέον αυτά που χρώσταγε σε ελληνικά ιδρύματα, το κράτος θα τα χρωστάει τώρα σε ξένους τραπεζίτες την ΕΕ και το ΔΝΤ! Ουσιαστικά απλά αλλάζει αυτός που θα εισπράξει τα κέρδη από το μόχθο του ελληνικού λαού και εκείνο που εντείνεται είναι η συνέχιση των βάρβαρων μέτρων, της λιτότητας και της φτώχειας για τουλάχιστον μία δεκαετία!

Το λεγόμενο κούρεμα, αποτελεί επιλογή διασφάλισης των δανειστών- ιδιαίτερα των Ευρωπαίων και εξανδραποδισμού για τον λαό. Η «ευρωπαϊκή λύση» φέρνει τη μόνιμη επιτροπεία της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, καθώς και τον κοινωνικό Αρμαγεδώνα. Με καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων και του δημόσιου πλούτου, επιβολή ακόμα πιο σκληρών αντεργατικών μέτρων, εμπέδωση ενός απολυταρχικού-δεσποτικού καθεστώτος. Οι κυρίαρχοι κύκλοι της Ε.Ε. αδυνατούν να διαχειριστούν το χρέος διότι βουλιάζουν στην κρίση, τη βαθιά και ιστορικού χαρακτήρα κρίση του καπιταλιστικού συστήματος που έχει παρακμάσει και πλήττει με σφοδρότητα και τις ευρωπαϊκές χώρες. Αποτελεί όρο επιβίωσης, πλέον, μια αντικαπιταλιστική-ανατρεπτική αντεπίθεση του κινήματος, που θα αντιλαμβάνεται πως ο κύριος υπαίτιος της κρίσης είναι το ίδιο καπιταλιστικό σύστημα και όχι απλά η κακή διαχείρισή του, όπως άλλωστε αποδεικνύει ο παγκόσμιος χαρακτήρας της. Με αναβάθμιση του άξονα πάλης για μονομερή διαγραφή του τοκογλυφικού-ιμπεριαλιστικού χρέους, για απελευθέρωση του λαού από τα δεσμά των επαίσχυντων δανειακών συμβάσεων, των μνημονίων και των νόμων τους, του ευρώ και της Ε.Ε., του ΔΝΤ, της δικτατορίας των αγορών, των σφετεριστών του κοινωνικού πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι.

Το εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να προβάλει και να επιβάλει τη δική του απάντηση στην κρίση με τα δικά του όργανα επιβολής της λαϊκής βούλησης. Η μαζική πολιτική 48-ωρη απεργία στις 19-20 οκτώβρη έδωσε ένα ηχηρό μήνυμα σε κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφάλαιο. Ένα μήνυμα ανατροπής αυτών και της βάρβαρης επίθεσης που διεξάγουν στις δυνάμεις της εργασίας. Ο εργαζόμενος που αγωνιά αν θα έχει και αύριο δουλειά και αν θα μπορεί να ταΐζει τα παιδιά του, ο νεολαίος που βλέπει μπροστά του ένα μαύρο μέλλον, ο άνεργος, ο συνταξιούχος αρχίζουν να αντιλαμβάνονται πως η κυβέρνηση αυτή, που συνεχίζει να υλοποιεί πιστά τα συμφέροντα του κεφαλαίου πρέπει να ανατραπεί και να πάρει μαζί της την ΕΕ το ΔΝΤ και όλες τις καπιταλιστικές ολοκληρώσεις που φορτώνουν στις πλάτες των εργαζομένων το βάρος της δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Η μάχη αυτή δεν είναι ατομική, πρέπει να δοθεί συλλογικά και οργανωμένα. Το επόμενο διάστημα πρέπει το φοιτητικό κίνημα να επιστρέψει στις γενικές συνελεύσεις και να συμβάλει αποφασιστικά μαζί με όλη τη νεολαία και τον εργαζόμενο λαό στον αγώνα για την ανατροπή της επίθεσης σε παιδεία, εργασία και δημοκρατικές ελευθερίες . Να επιστρέψουμε στους δρόμους και τις πλατείες, να γιγαντώσουμε τις διαδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις, να κλιμακώσουμε τους αγώνες μας, για να ανατρέψουμε, τα χαράτσια, τα μνημόνια, την εργασιακή εφεδρεία και τις αντιλαϊκές πολιτικές τους και όλους όσους υποθηκεύουν τις ζωές και το μέλλος μας. Να βγουν στην εφεδρεία κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ. ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

Η κυβερνητική – κρατική και παρακρατική βία δεν θα περάσει. Η κυβέρνηση του κοινωνικού πολέμου έβαψε τα χέρια της με αίμα!

Η μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων και του λαού μας την Πέμπτη 20/11, δεύτερη μέρα της 48ωρης απεργίας, αποδεικνύει ότι ο αγώνας για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της εξαθλίωσης, του ΕΕ, του ΔΝΤ και της σύγχρονης χούντας των αγορών και του κεφαλαίου, θα συνεχισθεί και θα κλιμακωθεί.

Δεν μπορούν να την ανακόψουν ούτε οι εκβιασμοί της άθλιας κυβέρνησης Παπανδρέου, ούτε η κυβερνητική, κρατική, αστυνομική, παρακρατική βία και τρομοκρατία, η οποία προκάλεσε και νεκρό διαδηλωτή, στέλεχος του ΠΑΜΕ. Εκφράζουμε τα συλλυπητήρια μας στην οικογένεια και τους συναγωνιστές του. Η κυβέρνηση Παπανδρέου, κυβέρνηση του άγριου κοινωνικού πολέμου, των ΜΑΤ και των χημικών, έβαψε σήμερα τα χέρια της με αίμα. Πρέπει να ανατραπεί άμεσα!

Η επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων κατά της διαδήλωσης στο Σύνταγμα ξεδιπλώθηκε με τη χρησιμοποίηση της δολοφονικής επίθεσης τυχοδιωκτικών ομάδων, που βρίσκονταν για άλλη μια φορά σε διατεταγμένη υπηρεσία, ενάντια στη περιφρούρηση του ΠΑΜΕ και σε άλλους διαδηλωτές. Αποτελεί στην ουσία υλοποίηση της κρατικής – κυβερνητικής προβοκάτσιας για να κτυπηθεί το κίνημα και να επικρατήσει ο φόβος και η κινδυνολογία. Για να κτυπηθεί η τάση για κοινή παράταξη των μαχόμενων δυνάμεων του εργατικού κινήματος, η οποία είναι εξαιρετικά αναγκαία σήμερα. Η προσπάθεια των κυβερνητικών και κρατικών μηχανισμών να κτυπήσει το οργανωμένο συλλογικό κίνημα της εργατικής τάξης, που ανέβηκε σε πρωτοφανή ύψη τελευταία με τις καταλήψεις στα Υπουργεία, την απεργία στους Δήμους και σε άλλους χώρους, την 48ωρη απεργία και να περάσει στα μουλωχτά το άθλιο πολυνομοσχέδιο δεν θα περάσει.

Το μαζικό εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να δώσει μαχητική απάντηση στην κυβερνητική επίθεση, σε κάθε κρατικό και παρακρατικό μηχανισμό βίας κατά του κινήματος, συνεχίζοντας ενωτικά μέσα από την κλιμάκωση με απεργιακό αγώνα διάρκειας και παλλαϊκό ξεσηκωμό, για να ανατραπεί η κυβέρνηση και το σφαγείο ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου.

Το πλαστό δίλλημα της χρεοκοπίας

Εδώ και δυο εβδομάδες παίζεται καθημερινά στα κανάλια. Δυο χρόνια τώρα μας απειλούν ότι θα γίνει. Τι είναι αυτό; η χρεοκοπία! Από τον χειμώνα του 2010, τότε που η Ελλάδα ήταν στα πρόθυρα ένταξης στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης και το ΔΝΤ, άρχισε μια τεράστια φιλολογία γύρω από την πιθανότητα χρεοκοπίας της χώρας. Τότε συγκεκριμένα στα δελτία ειδήσεων ανέφεραν ότι μεχρι τον Σεπτέμβρη του 2010 η Ελληνική Οικονομία θα χρεοκοπήσει. Αποτέλεσμα; Ξεσάλωμα της αντιλαϊκής και αντεργατικής επίθεσης στο όνομα της επιστροφής της οικονομίας της χώρας στην ανάπτυξη. Μέχρι σήμερα αυτή η φιλολογία εμφανίζεται διαρκώς για να τρομοκρατηθεί ο λαός (που έχει χρεοκοπήσει ήδη στην πραγματικότητα) και να υποταχθεί στα νέα κάθε φορά βάρβαρα μέτρα που του ετοιμάζουν προκειμένου ο καπιταλισμός να υπερβεί αυτή τη δομική και ιστορική του κρίση, προς όφελος του κεφαλαίου.

Τα τελευταία δυο χρόνια το ζήτημα της χρεοκοπίας χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση, την Τρόικα και τους διάφορους Ευρωπαίους αξιωματούχους ως μέσο εκφοβισμού για το λαό. Καθοριστική συμβολή σε αυτό έχουν τα ΜΜΕ που λειτουργούν ως μέσο ιδεολογικής καταστολής των εργατικών αγώνων και προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον λαό και να τον στρέψουν ενάντια στα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Ουσιαστικά δρουν ως φερέφωνα της κυβέρνησης και της άρχουσας τάξης, που με κάθε τρόπο προσπαθεί να κατασυκοφαντήσει τους κοινωνικούς αγώνες και να επιφέρει την ομαλότητα ώστε να εξασφαλίσει την κερδοφορία της.

Με λίγα λόγια σύσσωμο το αστικό μπλοκ εξουσίας θέτει σε κάθε εργαζόμενο ένα δίλλημα. Αν δεν δεχτεί να πληρώσει τα νέα χαράτσια, αν δεν δεχτεί τη μείωση του μισθού του, αν δεν δεχτεί να δουλεύει χωρίς ασφάλεια, αν δεν δεχτεί αδιαμαρτύρητα την απόλυσή του, αν δεν υποταχθεί εν ολίγης και σκύψει το κεφάλι στις προσταγές της κυβέρνησης, της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου τότε η χώρα θα χρεοκοπήσει και μαζί με αυτήν και αυτός. Το τρομοκρατικό δίλλημα χρεοκοπία ή υποταγή στην βάρβαρη αντιδραστική πολιτική τους σημαίνει στην πραγματικότητα χρεοκοπία για το λαό και τους εργαζομένους σε καθεμία των δυο περιπτώσεων. Το πραγματικό δίλλημα που τίθεται σ' αυτή τη συγκυρία είναι υποταγή στην πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου ή ανυποχώρητος αγώνας διαρκείας για την ανατροπή αυτών και της πολιτικής τους.

Ο εργαζόμενος που αγωνιά αν θα έχει και αύριο δουλειά και αν θα μπορεί να ταΐζει τα παιδιά του, ο νεολαίος που βλέπει μπροστά του ένα μαύρο μέλλον, ο άνεργος, ο συνταξιούχος αρχίζουν να αντιλαμβάνονται πως η κυβέρνηση αυτή, που άλλοτε μας παρουσιαζόταν ως άτρωτη και που συνεχίζει να υλοποιεί πιστά τα συμφέροντα του κεφαλαίου και να προετοιμάζει ένα νέο γύρο άγριας λιτότητας και αντιλαϊκών μέτρων μπορεί να ανατραπεί αν ο λαός κάνει την αγανάκτησή του κίνημα ανατροπής. Επιτακτική ανάγκη σ' αυτή τη φάση του κινήματος είναι η πολιτική του αναβάθμιση. Σε αυτή τη βάση το ανυποχώρητο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα πρέπει να απαιτήσει τη διαγραφή του τοκογλυφικού-ιμπεριαλιστικού χρέους και να φωνάξει :''την κρίση να πληρώσουν αυτοί που τη δημιούργησαν''. Να απαιτήσει αποδέσμευση από την ΕΕ που δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού και ολοκληρώνει την εξουσία του κεφαλαίου πάνω στις δυνάμεις τις εργασίας. Να απαιτήσει κρατικοποίηση των μέσων παραγωγής κάτω από εργατικό έλεγχο και ριζική αναδιανομή του πλούτου προς όφελος των εργαζομένων. Να πάρουμε στα χέρια μας τον πλούτο που παράγουμε και οι αστοί καρπώνονται όλο και περισσότερο.

Η μάχη αυτή δεν είναι ατομική, πρέπει να δοθεί συλλογικά και οργανωμένα. Να επιστρέψουμε στους δρόμους και τις πλατείες, να γιγαντώσουμε τις διαδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις, να κλιμακώσουμε τους αγώνες μας, για να ανατρέψουμε, τα χαράτσια, τα μνημόνια και τις αντιλαϊκές πολιτικές τους. Μπορούμε να τους ανατρέψουμε και θα τους ανατρέψουμε γιατί είναι ο μόνος τρόπος να σωθεί όλος ο λαός και θα χτίσουμε μια άλλη κοινωνία που η εργασία θα είναι με γνώμονα το κοινωνικά αναγκαίο και όχι τα συμφέροντα του κεφαλαίου.