Eυχαριστούμε δεν θα πάρουμε!
Περί νέου εσωτερικού κανονισμού και οργανισμού ο λόγος! Τι σημαίνει αυτό? Ότι ήθελε να περάσει ο νόμος Διαμαντοπούλου το 2011 και ο νόμος Διαμαντοπούλου- Αρβανιτόπουλου το 2012 , έρχεται να το κατοχυρώσει μέσα στο καταστατικό του κάθε πανεπιστημιακό
ίδρυμα στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο ΕΚΠΑ σήμερα στη Σύγκλητο συζητείται το περιεχόμενο του εσωτερικού κανονισμού! Τι περιλαμβάνουν όμως οι εσωτερικοί κανονισμοί που θα αλλάξουν τελείως τον τρόπο σπουδών μας?
1) Αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών!
Αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών με τη διάσπαση σε τρεις κύκλους σπουδών: προπτυχιακής φοίτησης (3ετους) ,μεταπτυχιακής (2ετούς) και
διδακτορικών σπουδών με ενδιάμεσες εξετάσεις και αέναο κυνήγι πιστωτικών μονάδων ώστε να εμπλουτίζει ο καθένας το «προσοντολόγιο» του. Αν λάβει κανείς υπόψη του τη γραμμή του ΟΟΣΑ για επιβολή διδάκτρων στις προπτυχιακές σπουδές σε συνδυασμό και το γεγονός ότι ήδη αρκετά μεταπτυχιακά έχουν δίδακτρα (με ρητή αναφορά στους εσωτερικούς κανονισμούς να αποκτήσουν όλα!) τότε φαίνεται πόσοι θα αποκλειστούν από την τριτοβάθμια εκπαίδευση και όσοι μείνουν θα αναγκαστούν να πληρώσουν αδρά!
2) Διαγραφές φοιτητών στα ν+2
Πλέον με την ισχύ των εσωτερικών κανονισμών και την επιβολή τους από τον οργανισμό οι φοιτητές θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν το πρόγραμμα σπουδών για τέσσερα μόνο εξάμηνα μετά την περαίωση των ετών που προβλέπονται. Για να σκεφτούμε: μήπως αυτό το «ξεσκαρτάρισμα» στην ουσία δημιουργεί ακόμα περισσότερους ταξικούς φραγμούς αφού για να καταφέρνει ένας φοιτητής να σπουδάζει μπορεί να χρειάζεται να εργαστεί και να του είναι αδύνατο να τελειώσει τη σχολή στα 6 χρόνια; Εδώ βέβαια πρέπει να επισημάνουμε πως οι φοιτητές μετά το ν+2 δεν κοστίζουν τίποτε στο δημόσιο και στο πανεπιστήμιο και οι διαγραφές γίνονται μόνο για τον καλύτερο βαθμό στην εξωτερική αξιολόγηση καθώς και για την εντατικοποίηση των σπουδών.
3) Φοιτητικά δάνεια!
Αν όμως δεν έχουμε να πληρώσουμε δίδακτρα για τις σπουδές μας, τότε πολύ
εύκολα μπορούμε να πάρουμε φοιτητικό
δάνειο!! Τόσο απλά! Ότι γίνεται στην Αμερική και στην Αγγλία, όπου οι φοιτητές προκειμένου να σπουδάσουν, φεσώνονται από τα 18 τους με υπέρογκα ποσά τα οποία θα πληρώνουν για μεγάλο μέρος της ζωής τους. Αντί η εκπαίδευση να είναι δημόσια και δωρεάν, πλέον καλούμαστε να δανειστούμε για να σπουδάσουμε! Το ποιος ωφελείται από αυτό είναι ολοφάνερο, οι τράπεζες και οι τοκογλύφοι αφού δημιουργείται έτσι ένα τεράστιο κύκλωμα δανεισμού στο οποίο θα μπαίνουν υποχρεωτικά όλοι οι φοιτητές αν θέλουν να σπουδάσουν.
4)Ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια/Επιχειρήσεις μέσα στις σχολές!
Πλέον το πανεπιστήμιο αλλάζει εντελώς χαρακτήρα. Δίνεται η δυνατότητα σε επιχειρήσεις να διαμορφώσουν το πρόγραμμα σπουδών (μέσα από το να δώσουν λεφτά για συγκεκριμένες έδρες που θα προσφέρουν μαθήματα, να χρησιμοποιούν εγκαταστάσεις του πανεπιστημίου για δική τους χρήση, να χρηματοδοτούν
σεμινάρια κλπ). Πλέον το πρόγραμμα σπουδών κάθε σχολής θα αξιολογείται με κριτήρια όπως το πόσο ανταποκρίνεται στην αγορά εργασίας! Δηλαδή θα λαμβάνουμε πολύ συγκεκριμένη γνώση, προσανατολισμένη στο τι χρειάζεται η αγορά εργασίας μία συγκεκριμένη στιγμή, για να καταλήξουμε αναλώσιμοι, αφού όντας υπερεξειδικευμένοι δεν θα μπορούμε να αναζητήσουμε δουλειά σε άλλο τομέα! Αυτή η κατεύθυνση προβάλλεται ως η λύση στο πρόβλημα της ανεργίας. Η κυβέρνηση, τα ΜΜΕ και η ΔΑΠ που επίσης ασπάζεται αυτή τη λογική, μας αποκρύπτουν ότι το πρόβλημα με την ανεργία δεν είναι ότι δεν ξέρουμε συγκεκριμένα πράγματα, αλλά ότι οι επιχειρήσεις απολύουν κόσμο προκειμένου να αυξήσουν τα κέρδη τους, πράγματα που εντείνεται σε περίοδο κρίσης και το βιώνουμε όλοι ακόμα και μέσα στις οικογένειες μας!
Αυτά έρχονται να φέρουν οι εσωτερικοί κανονισμοί! Έρχονται να βάλουν σε εφαρμογή τον νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου και να αλλάξουν πλήρως τον τρόπο λειτουργίας του πανεπιστημίου, κάνοντας το να λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, προσανατολισμένο απόλυτα στις ανάγκες της αγοράς, με άθλιους όρους για τους φοιτητές (κυνήγι πιστωτικών μονάδων, δίδακτρα, μείωση έως εξάλειψη παροχών προς
φοιτητές). Ένα τέτοιο πανεπιστήμιο δεν το θέλουμε, ούτε θα μας φέρει σε καλύτερη θέση! Είναι ανάγκη να εμποδίσουμε τους εσωτερικούς κανονισμούς να περάσουν γιατί μόνο χειρότερες συνθήκες μέσα στο πανεπιστήμιο θα φέρουν.
Για εμάς πλέον μόνο ένας δρόμος μας μένει να πάρουμε, αυτός της αντίστασης, της ανατροπής και του αγώνα. Με όπλο τους φοιτητικούς μας συλλόγους χρειάζεται να βγούμε και πάλι μπροστά, να ορθώσουμε
το ανάστημά μας σε Συμβούλια Ιδρύματος, Υπουργεία, Κυβερνήσεις και Τρόικες, να τους θυμίσουμε ότι εμείς οι φοιτητές και οι νέοι δεν υποτασσόμαστε σε νόμους και κανονισμούς που τους χαντακώνουν τη ζωή και το μέλλον. Αντίθετα βγαίνουμε μπροστά, παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας και παλεύουμε μέχρι να νικήσουμε όπως κάναμε φέτος για τις απολύσεις των διοικητικών και την διάλυση του πανεπιστημίου αλλά και παλιότερα το 2013 για το σχέδιο «Αθηνά», το
2007 για την αναθεώρηση του άρθρου 16, το 1998 για
τον νόμο Αρσένη και ο κατάλογος των αγώνων τραβάει κι άλλο. Ας παλέψουμε λοιπόν και τώρα για να μην περάσει ο Εσωτερικός Κανονισμός τόσο στο ΕΚΠΑ όσο και στα άλλα Ιδρύματα της χώρας, για να μην εφαρμοστεί ο νόμος Διαμαντοπούλου-Αρβανiτόπουλου, για να έχουμε όλοι δουλειά με δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια.
Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας…
Κανένας κανονισμός και οργανισμός δεν θα περάσει…
Φυσάει κόντρα σε ΑΕΙ- ΤΕΙ!
Α.Ε.Π. - Ε.Α.Α.Κ.
